Verslagen Indoor Gent en Hoboken

16-17/02/2019 - Indoor Gent en Hoboken

SIETSKE, KEVIN en WESLEY pakken eremetaal!

Wat voor Sietske Lanchant eerder al een soort routineklus is geworden, namelijk het ophalen van een medaille op het Belgisch kampioenschap, blijft voor menig Belgische atleet toch een ervaring om naar uit te kijken, een gegeven dat absoluut op het persoonlijk palmares moet geraken, wil je serieus worden genomen binnen de Belgische atletiekwereld. Langetijd was de indoortitelstrijd niet meer dan het kleine broertje van de podiumconfrontatie op het Koning Boudewijnstadion, maar die kloof is de voorbije jaren veel nauwer geworden, juist mede dankzij de inzet van atletes zoals een Sietske, die nooit haar neus ophaalde voor dat binnengebeuren. Ook nu was ze weer van de partij, meerbepaald aan de kogelstand, en de springbak (HSSprong). In de ring verliep het niet op rolletjes, met een nul-worp als opener, en 3 pogingen onder de 12m, een afstand waar Sietske normaal niet de minste moeite mee heeft. Gelukkig schudde ze in de 6de en laatste ronde nog een 13m03 uit de mouwen, wat haar finaal nog op positie 4 bracht, exact 44 cm te kort voor de bronzen plak. Op haar favoriete proef, het HSSpringen, bleek datzelfde eremetaal het hoogst haalbare, een medaillekleur die ze nog niet zo goed kende, na al die zeges van de voorbije jaren. 12m55 was hier haar beste sprong, en goed voor brons, maar moest zodoende de duimen leggen voor 2 Waalse atletes, Saliyya Guise (13m17) en Elsa Loureiro (12m71). Geen goud dus ditmaal, maar weet, beste Sietske, in juli zijn er weer kampioenschappen, outdoor natuurlijk, en kampioenen van uw kaliber reageren meestal met een pittig sportief antwoord. Proficiat met uw zoveelste medaille!

Ook onze broers De Kerpel zullen dan ongetwijfeld naar Brussel afreizen, maar dan eerder met een gevoel van ‘bevestigen’ op zak. Want hetgeen onze gasten hier hebben laten zien was sport van de bovenste plank. Vorige week stonden ze nog wat doelloos rond te staren over de watermassa in de Rotselaarse Plas, na hun mislukte putsch op eremetaal (korte cross), maar ditmaal scheen de zon in alle betekenis van het woord, met zilver en goud op de 1500m en 3000m.
Kevin was vastberaden om er een bikkelharde 1500m koers van te maken, en hij sleurde een kleine 1100m lang aan de kop van het peloton. De twijfels van de ‘net voorbije ziek zijn’ (keelontsteking na de cross naast het meer) zette hem er mee toe aan om er een soort ‘alles of niets strategie’ op na te houden, en alleen de snelle DCLA’er Ali Hamdi wist het ROBA-feestje te verstoren. De 1500m bleek net … 10m te lang. Maar die schitterende zilveren plak maakt natuurlijk alles goed, en doet de verwachtingen richting ‘BK korte cross te Brussel’ meteen de hoogte ingaan. Daar zal hij waar-schijnlijk o.m. Mathijs Casteels moeten bekampen, die in het verleden reeds 2x broerlief Wesley het nakijken gaf. Alleen deelde deze laatste hier in Gent zo’n morele dreun uit richting de KKS-loper, dat de kaarten daar in de buurt van het atomium weleens geheel anders kunnen geschud worden. ‘Die 3000m is en blijft van ons” moet Wesley gedacht hebben, met zijn gekwetste clubmakkers Cedric Van de putte en Sander Verminck voor de geest halend (die de vorige edities kleurden met hun fraai atletisch kunnen), want de verbetenheid waarmee hij zijn toertjes hier afwerkte sprak boekdelen. Welsey lag voortdurend op vinkenslag, counterde de aanval van Casteels halfweg koers, en deelde zelf een tik uit op quasi 600m van de meet, waar niemand nog een antwoord op vond. Met een 8 sec bonus passeerde Wesley zegevierend de meet, met een geheel andere uitstraling aan mentale paraatheid dan … 1 week voordien. Net als broerlief kijkt hij nu al reikhalzend uit naar 'de slag bij Brussel’, maar eerst nog even genieten van die Gouden plak, dichtbij op het nachtkastje …
Schitterend mannen!

Wie niet aan Brussel denkt, althans niet omwille van het titeldebat aldaar, is onze 2de dame in wedstrijd hier, Charlotte Kinable. Onze spurtster liet in reeks twee op de 60m een 7”93 optekenen, 0,06 boven haar eigen besttijd. Ook Charlotte mag de komende zomermaanden op onze steun rekenen naast de rechte lijn op de diverse tartanpistes.

Dat het indoorgebeuren opbloeit, zeker bij de jeugd, hebt u al enkele malen kunnen lezen in de vorige wedstrijdverslagen, en dat was voorbije weekend niet anders. Wat dacht u van bijvoorbeeld 88 kogelstoters (ja u leest het goed…88) bij de benjamin meisjes op zaterdag in diezelfde Gentse indoorhal, op de fameuze Buffalo-wedstrijd. Eén van die 88 was onze eigen Maya Frederickx, die 6m81 liet optekenen. Meer tevreden was ze van het persoonlijk record op de 60m … 9”84.

Bij de scholieren jongens kwam Roan Van Uffel op die korte spurt uit op 7”88, eveneens een eigen besttijd.

In het Waalse Obourg mochten de plaatselijke MOHA-bestuursleden ook Vlaamse atleetjes verwelkomen, waaronder onze enthousiaste benjamin Fien Peeters, die 3x aan de bak kwam, zijnde 9”48 op de 60m vlak, 2m80 ver, en een PR in de kogelring (4m62).

Tot slot nog ons optreden in de Hobokense schuur, waar ons miniementrio Lore Willems, Lise Vandamme en Nele De Cat het beste van zichzelf gaven al lopend, springend en werpend. Vooral aan de kogelring toonden Lore (1 cm tekort voor de 10m rond … 9m99) en Lise (9m41) dat ze over een stel sterke schouderspieren beschikken, terwijl Nele met de 1m25 vooral aan het hoogspringen stond te glunderen. De jongere broers Tibe Willems (benj … 5m25 kogel en 2m29 ver) en Robbe Vandamme (pup, 2m63 ver, 10”18 60m, 3m95 kogel) keken in ieder geval bewonderend naar de verrichtingen van de grote zus. Ere wie ere toekomt …

rudy