Verslag BVV Finale Lokeren

                                       20/9/25 : LOKEREN (A-Finale BVV pup/min)

     Onze jongens en meisjes zorgen voor een schitterende ontknoping              

                                               Onze jongens en meisjes bij de voorstelling  van de clubs …      

De collega’s van Lokeren hebben er alles aan gedaan om er een geslaagd sportfeest van te maken, en via een fraai ‘afsluitingsmoment’ met als nieuw concept ‘ALLE teams worden in de bloemetjes gezet’, zijn ze daar ook aardig in geslaagd. Wat we echt misten was een opwarmingszone naast de piste, waardoor naar het einde toe, richting de aflossingen, de kinderen  van de diverse teams mekaar voor de voeten liepen op een te beperkt deel van de piste, bij gebrek aan een alternatief.  En bij aanvang van de meeting werd de begrijpelijke, maar zondermeer ‘vermijdbare’ beslissing genomen om het aantal deelnemers bij het hoogspringen daar ter plaatse nog snel even te reduceren van 3 naar 2 deelnemers. Het feit dat er maar één hoogspringmat aanwezig was, wisten ze toch langer dan 1 uur voor aanvang … Voor onze pupil Elise Van Esse begon het gebeuren dus meteen in mineur.  Gelukkig kreeg ze een plaatsje aangeboden in de kogelring, 7m00, en kon ze zich nog uitleven op de 4x60m aflossing en de 60m horden, waar ze voor ons via haar tijd van 11”17 nog 8 kostbare punten uit de brand wist te slepen.

 

Zo’n ‘beker van Vlaanderen’ is dus een interclub-wedstrijd, waar via punten (van 13, 11, 10, 9, … tot 1 punt), de teams mekaar beconcurreren op iedere proef, en dat in de 4 sub-teams (pup jongens, pup meisjes, min jongens, min meisjes) , om finaal uit te komen tot het uitroepen van ‘beste totaalteam van Vlaanderen’. ROBA  heeft al enkele malen die eer mogen opstrijken, het laatst in 2023, en ook vorig jaar mochten we met een 3° plaats in Lier onze opwachting maken aan het erepodium. Deze maal lagen de verwachtingen een tikkeltje lager, want onze teamleiders Jo en Paul  wisten maar al te goed dat de thuisatleten van Lokeren hun vel duur zouden verkopen, en ook tegen Herentals en vooral AV Toekomst zou het erg moeilijk worden. Afgaande op de voorgelegde prestatiecijfers, rekenden ze stiekem op een  eindplaats om en bij positie vijf. Qua ‘aantal deelnemers/club’ werden we ditmaal alleen geklopt door de collega’s van atletiekclub Volharding (= regio Beveren) die met exact 100 kinderen present waren, tegenover 79 ROBA’s. Oost-Vlaanderen is en blijft zondermeer de sterkste atletiekprovincie, zelfs bij deze jeugdcategorieën, met hier teams uit Lebbeke, Aalst (EA), Beveren (Volharding) en Lokeren zelf natuurlijk. Vanuit de kustprovincie waren Roeselare en FLAC komen aanwaaien, en de provincie Antwerpen werd vertegenwoordigd door ABES (Edegem), RAM (Mechelen) en het beresterke Herentals (ACHL). Limburg kon gelukkig alweer rekenen op onze buren van Tessenderlo (Looise) en AVToekomst, terwijl de kleinste Vlaamse provincie, Vlaams-Brabant, het moest stellen met één vertegenwoordiger, zijnde het trotse ROBA.

 

Al die 79 enthousiaste aubergine-jongeren netjes op hun proeven voorbereiden is geen sinecure, vandaar dat Jo en Paul bijkomend beroep deden op de jeugdtrainers Tiny, Maarten, Gerrit, Dirk, Liselot, Sara, Jana, Benthe en Ronny (oprechte dank aan al deze trainers !). Strikt genomen kan je met een beperkt aantal deelnemers schitterend scoren, zeker als je enkele ‘alleskunners’ in ieder van de 4 sub-teams hebt zitten. Wij opteren echter om zoveel mogelijk kinderen er bij te betrekken, om die ‘ALLEMAAL’ van dat fameus kampioenengevoel te laten proeven, want eenmaal op het podium heeft IEDEREEN  immers ‘gewonnen’

 

Al snel was duidelijk dat Looise, RAM, E. Aalst, FLAC en ABES geen partij waren voor ons ‘kunnen’,             en ook Roeselare en Volharding konden geen vuist maken tegenover onze plichtsbewuste armada.          De thuisploeg vloog er wel meteen in, en ook Lebbeke, AVT en ACHL beten aardig van zich af. Bij de   eerste tussenstand werden we als 5° afgeroepen, en 2 proeven verder stonden we nog steeds op diezelfde positie. Met 5 onderdelen afgewerkt waren we 1 plaatsje opgeklommen, en even voor halverwege de competitie, rond 13u35,  bleek alleen het thuisteam (132,5p tegenover 136p) nog boven ons te staan. Positie twee dus, al zat alles toen nog wel op een zakdoek bij mekaar, met slechts 10 punten tussen de nummer één en vijf.

Op zulke momenten zijn rasechte puntenpakkers van goudwaarde, en dan was het binnen deze generatie vooral uitkijken naar figuren als een Nora Wittevrouw bij de pupillen en Martijn Printemps die op zijn rustig bescheiden wijze toonaangevend is bij de miniemen. De twee enige individuele zeges, en dus 13 punten, die ROBA wist binnen te halen was via deze 2 talentrijke clubgenoten, met een zege op de 60m voor Nora, in 8”61, en het persoonlijk 80m-record van 10”49 dat Martijn liet optekenen. Reken daarbij nog de knappe 9p-score van Nora aan de verspringbak, 3m91, en de uitstekende PR-hoogte van 1m62 door Martijn, wat ons meteen 11p rijker maakte.

                            

                                  

                                               Nora en Martijn, in de gietende regen…

 

Maar ook meisjes als een Hanane Adala, PR met de vortex = 11p, Febe Nijs, 11p bij speer & 7p bij kogel, zusje Lenthe Nijs mogen we niet vergeten, en deze laatste overtrof zichzelf met 2 knappe PR-prestaties, zijnde een 9”89 op de 60mH (9p) en 1m43 hoog (10,5p), en dat laatste in de gietende regen. Iets voor 12u is het immers beginnen regenen, en met vlagen is dat doorgegaan tot pakweg 15u, tot de 1000m-koersen dienden afgewerkt. Heel wat van onze jongeren zaten op de aangekondigde 25° Celsius te wachten, maar die voorspelling ging dus duidelijk niet door. Toch weerhield dat bijvoorbeeld Aiko Peeters en Amber Vanheusden er niet van om ons op knappe wijze respectievelijk 9p (20”13) en 8p (21”22) rijker te maken op de 150m, vertrekkend vanonder de paraplu, en laatstgenoemde  voegde er nog netjes 7 punten bij aan de verspringbak (4m29).

                                  

                                                   2 dames met een sterke ‘werp-arm’, Hanane en Febe …

                                         

                                                                    Aiko in volle actie …

                                          

                                                  Lenthe, onder moeilijke omstandigheden …

Wil je als team in de voorste gelederen van de tussenstanden blijven rondhangen moet je op het merendeel van de nummers met een score van 7, 8 à 9 punten uitpakken, aangevuld met uitschieters van 10 punten of meer. Emma Van Asselberghs had dat duidelijk begrepen bij het kogelstoten voor pupillen meisjes, want haar 7m73 was hier goed voor een schitterende bonus van 10 extra punten. De haast even oude Joppe Vos kreeg een PR-hoogte van 1m30 achter zijn naam aan de hoogspringstand, en maakte ons buidelzakje 9 punten rijker. Diezelfde score zagen we ook aan de verspringbak, waar onze Bent Lambrechts 4° werd, dus 9p, met een sprong van 4m61 bij zijn 3° poging.  Dat zijn van die heerlijke momenten dat je als teamverantwoordelijke langsheen de balustrade je toertjes afmaalt. Ook de puike 8p-score van ons duo Ine Servranckx, 80m in 11”33, en Sien Verlaenen, 1m25 hoog in zulke omstandigheden, was meer dan welkom, net als de al eerder genoemde inbreng van Elise Van Esse (fraaie chrono van 11”17 op de 60mH = 8p). Ook het dubbele optreden van Lorenzo De La Cruz Goethuys (zelfs 2x 8p, via 10”90 op de 60mH en 38m38 vortex !) zorgde voor een licht euforische sfeer in onze tentzone.

 

Dat we op die 2° positie in de tussenstand iets boven ons niveau aan het acteren waren, spookte wel doorheen ons brein, maar toch drong het geloof in een onverhoopte top-3 stilaan maar zeker door. Temeer daar er een aantal proeven achter de rug lagen, waarop we vooraf al becijferd hadden met een iets mindere puntenscore rekening te moeten houden. Niet dat het aan onze eigen atleten lag, wel integendeel, maar wel aan de zuivere sterkte van de concurrentie op die nummers. Zo schudde Daan Van Esse een zeer fraaie 300m uit de benen, beloond met een mooie PR-tijd van 44”25, maar 5 concurrenten waren nog sneller, zodat de bonus bleef steken op 7 stuks. Reken daarbij nog de 6 punten die hij in de kogelring (9m36) wist op te halen, en je weet meteen welke waarde hij voor de totaalscore betekende. Hertzelfde geldt voor onze vrouwelijke 300m-loper Fatoumata Mertens, die voor ondergetekende de ‘ontdekking’ van de dag was. Daar ze nog nauwelijks wedstrijden had gelopen, en dus quasi geen tijdgegevens had genoteerd staan, liep ze zowel op de 80m, PR 11”71, als op die 300m (PR 46”24 = 6p) zonder ‘echte’ concurrentie, en de enige conclusie die we kunnen stellen is dat hier nog enorm veel    winst te boeken valt. Dat wordt uitkijken naar de 400m volgend seizoen, wanneer ze cadet is geworden.

                                                           

                                                                   Fatoumata en Aïnoa  …                                   

Ook Linus Claes, die hier onze puntenpakker was op de 80m horden (15”21 = goed voor 4p) heeft overduidelijk nog een enorme groeimarge, en ook bij hem lijkt ons dat op de iets langere afstand. Het kogelstoten voor de pupillen jongens lag al eveneens achter de rug, en via onze Jules Janssens, 7m09, hadden we ook daar alweer 4 punten weten binnen te halen. Milas Tordoir was nooit sneller dan die    9”15 die hij hier liet optekenen op de 60m vlak, goed voor 6 extra kostbare punten, éénzelfde buit die     ook Michael Nackaerts wist binnen te halen aan de speerstand, en dat met een nieuwe PR-afstand       van 26m30.

                                                         

                                                         Michael, met een PR-verrichting …

Ietsjes voor aanvang van de 1000m-races waren we één plaatsje gezakt, naar positie 3, maar met de aflossingen in het achterhoofd, begon het geloof in een podiumplaats vaste grond te krijgen. Alleen       mag je de ‘fondcultuur’ in de Oost-Vlaamse clubs nooit onderschatten, daar hoef je maar even het veldloopoverzicht voor door te lopen. Met Olivier Hye hadden we toch een man aan de start staan die      al meerdere malen bewezen heeft ‘fameus te kunnen lopen’, maar zijn fraaie 3’13”12 bleek hier onvoldoende om mee te strijden voor de hoge punten, zeker als je weet dat de top-3 onder de 3’-barrière doken op die loodzware kilometer.  Ook Mila Tutenel bleef met 3’28”63 een 8tal seconden boven haar besttijd, mogelijk wat overmand door de spanning en de gelaagdheid van deze competitie. Noch Olivier, noch    Mila mogen echter hun kopje laten hangen, want dat ze wel degelijk kunnen lopen hebben ze al

meermaals op fameuze wijze bewezen. Bij de pupillen meisjes zaten er eveneens 4 Oost-Vlamingen bij  de eerste 5, en voor ons beresterke duo Lana Dekeyser en Nora Vercammen was het ditmaal dus een koers … ‘ondergaan’. Hier is absoluut niets ergs aan, wel integendeel, want zulks is een goede leerschool voor talenten zoals Lana & Nora. Beiden persten er trouwens een mooie PR-chrono uit, respectievelijk 3’25”33 en 3’26”23, en Lana haar mooie tijd was goed voor een welgekomen 8p-score. Bij de jongens   was Nelles Caluwaerts met 3 stuks onze puntenpakker, en dat via zijn 3’31”52-chrono. Ook hier sprak twee derde van het podium met een Oost-Vlaamse tongval.

                            

                                                                     Lana & Nora …                                                      Nelles …

In de tussenstand waren we ondertussen op positie 4 terecht gekomen, en toen in de eerste aflossing van de dag, die van de pupillen jongens, ons A-team een rode vlag onder de neus gewreven kreeg, was plots positie vijf onze standplaats geworden. Het werd alsmaar stiller daar in die aubergine-uithoek langsheen de piste, en de mooi bevochten 37”62-tijd van ons 2° team, bestaande uit Simon De Smit, Jules Claes, Lars Verstraeten en Maxime Hye bracht daar nauwelijks verandering in. De knappe eindrush van Maxime, die ons eerder al 5p rijker maakte met zijn 3m96 ver, bracht ons trouwens nog 2 punten op,  maar op dat ogenblik zag niemand in hoe belangrijk die score van onze 4 jongens zou worden, welgeteld    3 kwartier later.  

                                                              

                                                                Maxime voelde zich in z’n element !

De 2° aflossing was die van de pupillen meisjes, met in het A-team de eerder al genoemde Nora Wittevrouw, Elise Van Esse en Hanane Adala, aangevuld met de fraai lopende Sien Verlaenen als 2° loopster. Hun eindtijd van 35”10 was goed voor 6 punten, en ook ons 2° team, bestaande uit Nora Vercammen, Charlotte Vangossum, Nore Servranckx en Emma Van Asselberghs kon het stokje netjes inleveren bij de scheidsrechter, en dat na een 37”05-durende prestatie.

                                                     

                                                            Charlotte op de 60m vlak …

We bleven steken op die 5° positie, en ook het optreden van onze miniemen meisjes bracht daar geen verandering in. Ine Servranckx, Amber Vanheusden,  Febe Nijs en Lenthe Nijs lieten een 43”47 optekenen, en dat bracht 6 punten extra in het laadje. De 4° eindplaats was nog steeds echt haalbaar, want finishen voor de miniemen jongens van Lebbeke was het enige dat daarvoor diende te gebeuren. Vandaar dat plots al de ROBA-ouders langsheen de zijlijn geïnteresseerd waren in het truitje van die jonge Oost-Vlamingen, en werkelijk niemand stilstond bij het feit dat ook Herentals, op positie 3, slechts 9 punten meer had dan ons viertal. Slechts 2 teams trokken onze aandacht, de Lebbeke-mannen op de binnenbaan, en onze 4 gasten die netjes in het midden van de piste van start mochten gaan.  Bent Lambrechts opende op schitterende wijze, en ook Martijn Printemps, Daan Van Esse en slotloper Aiko Peeters gaven het volle pond in de hoop om de zege binnen te halen, en alzo via de extra bonus van 13 punten Lebbeke de doodsteek aan te bieden. Aiko werd fameus opgejaagd door de teams van AVT en de thuisploeg, maar weigerde te capituleren, en liep als eerste over de finish, in een tijd van 41”43. Daarmee bleven ze maar net boven het bestaande clubrecord van 41”31.

                                          

                                         Bent en Martijn … stuwen Daan en Aiko naar de 13 punten !

Plots zagen een aantal ouders dat we via die 13 punten-score in extremis waren opgeschoven naar positie drie, daar Herentals als laatste was binnengelopen, met dus 1 luttel puntje als bonus… De 9 punten achterstand werd in één handomdraai veranderd in een ‘2 punten voorsprong’ … !!  Ongeloof maakte al snel ruimte voor oprechte blijheid, want een erepodium halen als team is en blijft toch iets onvergetelijks, zeker voor al die jongens en meisjes die in opperste gelukstemming er hun opwachting maakten voor de groepsfoto. Daarvoor doen we het ,   al die blije gezichten, die oprechte fierheid, ook terecht bij de kinderen die niet voor de punten hebben gezorgd, maar wel mede de juiste groepssfeer hebben gerealiseerd, waardoor we steeds tot zulk resultaat komen. Net voor de covid-jaren, 2020 en 2021, toen er geen BVV-competitie plaats vond, hadden we deze finaledag  al eens samen met de collega’s van RCT georganiseerd in de suikerstad, en dat met een zege bij de meisjes en een 3° stek bij de jongens. Sinds 2022 is er slechts 1 totaal-eindstand, meisjes & jongens samen, en meteen was het bingo, voor ons in Ieper, met alweer een zege. Vorig jaar in Lier lag de 3° plaats op ons te wachten, en onze huidige lichting herhaalde dus netjes die stunt.

AVT was uiteindelijk de primus, met 319 punten, voor de thuisploeg Lokeren, 303,5p, en ROBA, dat op 271,5p uitkwam. ACHL strandde dus op 269,5p en Lebbeke was de goede 5° met 267p.

 

Een dikke proficiat aan al de reeds genoemde puntenpakkers, maar datzelfde geldt natuurlijk ook voor al de andere actieve ROBA’s.  Heel wat onder hen wisten uitgerekend hier, op deze ‘hoogdag’ voor pupillen en miniemen,  met een PR-resultaat uit te pakken.  Denken we bijvoorbeeld maar aan Nell Vandebeek, PR 10”30, en Nina Ooms, 10”98, op de 60m vlak, of Ona Heijlen, 13”88, en Louise Asselberghs, 14”82, op de 60m horden. Ook Anna Mutert, Astrid Van Asselberghs, Olivia De Bal, Fien Bormans en Yuna Janssens zagen we op een zeer fraaie manier onze kleuren verdedigen op het korte spurtnummer. Deze laatste zagen we ook de 20m-lijn passeren, 20m02 om precies te zijn, bij het vortexwerpen. Kate Croimans was één van onze 7 meisjes in de kogelring, en zij liet er bij haar 3° poging een PR van 5m69 optekenen.

                     

                                                                    Ona, sterk bezig op de horden …

                                  

                                                           Eén en al concentratie bij Astrid …

                                    

                                                      Nina en Fien op een door en door natte piste …

 

Bij de pupillen jongens zagen we vooral op de 1000m heel wat besttijden op de redactie binnenrollen. Naast de reeds vermelde Nelles Caluwaerts, PR 3’31”52, verscheen er ook bij Mattiz Laerte,  3’33”13, Lars Verstraeten, 3’45”18, Bent Van Der Wilt, 3’46”58, Lucas Van Hemelryck, 3’49”85 en Quinten De Pelsmaeker, 4’01”31, de PR-code achter hun naam in de uitslag. Ook Warre Pandelaers en Pieter Nulens verdedigden vol overtuiging onze kleuren op die lange afstand, maar een persoonlijke besttijd zat er ditmaal niet in. Op de 60m vlak behaalden Lou Van Baelen,10”27, en Wannes Nijs, 11”19, een PR-tijd en Nand Verdonck wierp dit jaar nog niet beter dan zijn 29m05 hier, aan de vortexstand. Voor Jules Janssens, 20m61, was dit nog net iets te hoog gegrepen. Onze puntenpakker op het hoog, Joppe Vos, was ook fraai bezig aan de verspringstand, PR 3m78, en van Roan Goossens onthouden we vooral zijn 9”82 op de 60m vlak.  

                                                                             

                           Bent op de 1000m …                                                      Quinten, in de kogelring onder de tent …                                      

Net voor de reeksen 1000m van start gingen was het gestopt met regenen, en dat zorgde ervoor dat de omstandigheden voor die pittige proef werkelijk optimaal waren. Net als bij de pupillen jongens zagen we dus ook bij de miniemen meisjes een aantal PR-tijden sneuvelen. De stijlrijk lopende Lusia Punie was nooit sneller dan haar 3’31”80 die ze hier ons presenteerde, en ook Martha Roelens, PR 3’37”35, en Paulien De Pelsmaeker, PR 3’45”15, hadden alle reden tot tevredenheid. Emme Vos en Lisanne Van Bael zagen we er met hun respectievelijke 3’37”08 en 3’40”74 netjes tussen de clubgenoten eindigen. Maar ook op de korte afstand zagen we heel wat meisjes naar een nieuwe besttijd lopen, ondanks de verre van ideale omstandigheden. Op de 80m vlak wisten ondermeer Roos Somers, Kato Vrancken en Roza Vanaudenhove zich te verbeteren tot respectievelijk 12”02, 12”35, en 12”69. Roza zou dit nog eens netjes overdoen op de 150m, en kwam daar uit op een 24”15-chrono. Ook voor Lola Claes, PR 22”51, en Ine Servranckx, PR 21”43, was het bingo op die 150m-afstand. Aïnoa De Pauw stond voor het eerst aan de start van een 300m, en dus zag ook zij automatisch de officiële ‘PB-vermelding’ verschijnen, netjes voor haar 48”24-chrono. Eva Maes, PR 10”11, had alle reden om trotsvol terug te blikken op haar 60m horden-race, net als de al eerder genoemde  Roos Somers, PR 11”59.