Tweemaal zilver en éénmaal brons !

Welgeteld 944 teams, en dus … 3032 lopers, waren present op de ‘EnergyVision CrossCup Relays’ in Berlare, de klassieke opener van het veldloopseizoen. Wij waren slechts met 13 ploegen van de partij, pas beginnend van bij de cadetten, maar toch behaalden we 5x een top-10 plaats, waarvan zelfs 3 maal een top-drie positie !

Bij de cadetten jongens konden we rekenen op het trio Lou Grandjean, Roan Vermaelen en Benno Cools, en zij klokten als 34° ploeg af op 56 teams. Lou is pas 1° jaars, Roan komt net over van RCT, en de meer ervaren knaap Benno deden het dus niet slecht, temeer daar ze mekaar vooraf in het geheel niet kenden.

Dat laatste geldt natuurlijk niet voor het scholierentrio bij de meisjes, zijnde Sanne Geets, Tille Willem en Joke Tytgat. De laatste maal dat Sanne en Joke nog een aflossingsstok in hun handen hadden, liep het op een sisser af, maar deze keer zagen we 3 jonge dames staan ‘stralen’ op het erepodium met hun knappe 2° eindplaats. Sanne zat meteen mee vooraan in de kopgroep, en gaf als 2° het stokje door aan Tille, die eveneens fraai voor de dag kwam, en Joke in 4° positie op het achtervolgingspad stuurde. Die lichtjes zieke slotloopster klaarde de klus door nog 2 meisjes het nakijken te geven, en dus als 2° haar stokje inleverde aan de meet. Ze mogen dan ook alle drie apentrots zijn op hetgeen ze hier lieten optekenen !

Ons A-team bij de scholieren jongens werd mooi 8°, en daarbij konden we rekenen op het trio Tobias De Vos, Bent Artoos en nieuwkomer Emile Hélin. Tobias en Bent zijn stilaan maar zeker ‘vaste waarden’ geworden, en Emile is zondermeer een zeer talentrijke knaap, die recent het blauwe RCT-truitje inruilde voor onze iets lichter blauwe kleurentint, en hij illustreerde meteen zijn klasse met verve. Knap jongens! Ook onze 2° ploeg, bestaande uit Liano Verstraete, Daan Everaerts en Tijl Vaninbroukx, kwam puik voor de dag. Tot halverwege koers zaten ze zelfs nog aardig in de buurt van de net genoemde clubvrienden, en aan de finish klokte Tijl als 18° af. Onder de 64 teams hadden we nog een 3° ploeg in stelling, en het trio, bestaande uit Jef Verbinnen, Ferre Weckx en thuisloper Jarne De Wilde, vochten als een duivel in een wijwatervaatje, en dat leverde hun een 50° eindplaats op. Voor Ferre was het zijn eerste ervaring bij de scholieren, en voor Jef zelfs zijn debuut op een crossparcours. Jarne is natuurlijk al een meer ervaren rot in het vak.

Onze 3 heren juniors wisten vooraf al dat ze in de schaduw zouden blijven van de prestatie van hun vrouwelijke leeftijdsgenoten, maar met een 29° plaats op 51 teams, stelden Kasper Rijnders, Lander Thijs en Joost Jansen ons allesbehalve teleur. Ook ons damestrio, bestaande uit Jolente Alen, Jana Nulens en Noor Peeters deed wat van hen verwacht werd, namelijk een hoofdrol opeisen in het gevecht bij de juniors vrouwen. Jolente liep een beresterke 1km, en gaf haast zij-aan-zij met het team van Herentals het stokje door aan Jana. Deze wist ondanks een naar eigen zeggen iets mindere dag, de podiumambities van onze dames netjes gaaf te houden, en Noor klaarde die klus door haar 3km-opdracht sterk en slim aan te pakken, via een sterk tempo, doch met behoud van enige reserves richting de finale hectometers. De winst ging uiteindelijk naar een al eerder ontsnapte ‘gemengd’ Waals team (meisjes komende van ACLO & UL Arlon & RRCB), maar voor de rest moest Noor via die beresterke finish alleen het hoofd buigen voor het Duffelse team, met de sterke Elise Pletinck als slotloopster.

Dikke proficiat, beste Jolente, Jana en Noor !

Bij de seniors heren wisten we 3 teams in stelling te brengen, temidden van de 91 startende ploegen. Op positie 62 vonden we ons trio Kobe Delmé, Daan De Ceulaer en de heroptredende Tuur Aerts. Mooi om deze talentrijke jonge man weer terug in ons ‘actief’ midden te hebben ! Ook knap was de fameuze start van Kobe, die als eerste de bocht richting de grote grasvlakte opdraaide. Als trio moesten ze wel hun meerdere erkennen in de ploegmakkers Thomas Devroye, Renzo Exelmans en thuisloper Jelle Leus, die sterk voor de dag kwamen, en daardoor als 47° team binnenliepen. Ons A-team, bestaande uit Desalegn Van Winckel, Lars Peeters en Yorick Van De Kerkhove, was ondertussen het beste van zichzelf aan het geven, en wat hun finaal netjes een top-10 positie opleverde. De start van Dessa was niet geheel perfect (… wat ingesloten), maar nadien wist hij vlot zijn tempo te behouden, en in de laatste rechte lijn nog wat posities terug te pakken. Onze bij de seniors debuterende Lars liep een uitstekend 2° deel , en wist op zijn beurt ook nog enkele posities te winnen. Het zag er dus echt goed uit, en dat kunnen we ook zeggen van onze 3° man in het veld, Yorick, die aan een hoog ritme zijn eerste ronde van 1500m afwerkte, om daarna verder progressief op te bouwen. Vooral in de laatste kilometer (4,5km in totaal) wist onze topper nog heel wat concurrenten het nakijken te geven. Achteraf gezien had Yorick de 3° snelste individuele tijd, en via een gemiddelde 2’53”/km drong hij nog net de verhoopte top-10 positie binnen.

Knap gedaan, beste Dessa, Lars en Yorick !

Net als bij de seniors konden we ook bij de masters heren uitpakken met 3 ploegen, en dat op 55 deelnemende teams. Ons trio Tom Artoos, Patrick Van Daele en Ward Vandersnickt beet aardig van zich af, en dat bracht hen finaal op de 26° plaats. Daarmee zaten ze 8 posities achter onze 2° ploeg, bestaande uit Benny De Roover, Steffan Vaderlinden en Guy De Wachter, die dus eveneens trotsvol kunnen terugblikken op hun mooie 18° stek. Geheel vooraan waren Lukas Bosmans, Kevin De Kerpel en Timothy Convents lustig aan het meestrijden voor het eremetaal. Lukas, die in laatste instantie nog moest invallen voor Jan Van Den Broeck, liep een uitstekende 1000m-run, en gaf in koppositie het stokje door aan de lichtjes zieke Kevin. Deze wist, ondanks dat euvel, die uitgangspositie mooi netjes vast te houden, zodat Timothy de verhoopte klus (= binnenhalen van de zege !) kon afmaken. Alleen voelde onze slotloper, die zoals we weten vrijwel nooit teleurstelt, al snel dat hij niet over de beste benen beschikte, en moest hij al snel toestaan dat de AVT-master Pieter Berben in zijn zog kwam aanpikken. In de 2° ronde stak die sterke Limburger nog één tandje bij, en daar had Timothy ditmaal geen verhaal tegen. Achteraf voelde onze top-master zich wat schuldig voor het verlies van die gouden plak, wat natuurlijk niet aan de orde is. Zelfs al ben je gekomen voor goud, beste Timothy, zilver is ook een mooie kleur … Dikke proficiat gasten !

Lukas, Timothy en Kevin … knap mannen !

Rudy