5x Goud, 1x Zilver en 2x brons !
Er zijn nog tradities in het leven, want op de dag dat jonge Antwerpse atleten hun moeder ‘s morgens in de bloemetjes zetten, moet daar in dat gezin ook al de sportzak klaar staan richting het jaarlijkse kampioenschap van Vlaanderen voor cadetten en scholieren. In de rest van ons gewest, of zoals ze in Antwerpen zeggen … de ‘parking’, heerst er die 15° augustus een heerlijke ontspannen ochtendstemming, want daar is Moederdag ingepland op de 2° zondag van mei. Voor de ROBA-moeders was het dus een gewone zondag, wat niet betekende dat er in 34 huisgezinnen toch wat extra sportieve spanning heerste, omdat zoon- of dochterlief zo fraai mogelijk wou scoren op het VAL-kampioenschap. De ambities varieerden wel van hopelijk een jaarbestprestatie of een persoonlijk record, tot een top-8 finaleplaats, ja zegt tot het vast voornemen om Oordegem niet te verlaten zonder minimaal éénmaal op het ereschavotje te hebben gestaan. Onze vrienden van Vlierzele hadden inderdaad deze titelstrijd weten beginnen te halen, en hun infrastructuur alsook organisatie-ervaring zijn van dien aard dat de rest van Vlaanderen dan meteen zegt ‘meer dan oké.
34 ROBA’s dus, redelijk verdeeld qua geslacht, 18 jongens & 16 meisjes, doch wat betreft de verdeling cadetten en scholieren, respectievelijk 11 & 23 stuks, zit er een evolutie in die we nauwlettend moeten gadeslaan. Dat wordt trouwens pas helemaal helder als we inzoemen op het uiteindelijk aantal behaalde stukken eremetaal. Met een fraaie eindscore van 8 medailles, konden we finaal best tevreden zijn, doch ze werden allemaal behaald enkel en alleen binnen die fameuze scholierenlichting …
Toch wisten een aantal van onze cadetten de ROBA-supporters fameus te enthousiasmeren. Een persoonlijk record afleveren, of een ticket voor de finaleronde (top-8) afdwingen zijn immers parameters die kunnen tellen. Zo wist Floris Wouters knap de finale te bereiken op de 100m, waar hij een 12”19 liet optekenen. Ook Jeppe Meers liet zich in de reeksen opmerken met een PR-chrono van 12”33. Op een kampioenschap uitpakken met een persoonlijke bestprestatie is gewoon iets om trots op te zijn, vandaar ook dat jongens als een Staf Salaets, PR 45”18 op de 300mH, Ferre Weckx, PR 2’17”62, Mats Smeyers, PR 40m48 speer, Daan Van Esse, PR 5m40, en Aron Ginkels PR 14”27 op 100m H en PR 3m70 hoog, eervol mogen terugblikken op deze KVV-competitie. Aron kon op dat laatste nummer met zijn 4° plaats de bronzen plak al haast aanraken … Hun aanwezige trainers Inge, Tom, Peter en Nathalie wisten hun verrichtingen dan ook erg te waarderen.
Ditmaal moesten onze meisjes hun meerdere erkennen in het mannelijk optreden, want slechts ééntje van de 4 ROBA-girls trok met een bestprestatie huiswaarts. Tille Willem bleek op de 800m nog onvoldoende hersteld van een deugddoende vakantie in de Franse Alpen, met ondermeer fietstochtje tot aan de top van Alpe d’Huez, en ook Anna Bruck ervaarde geen topdag, hier op de 80mH en 300mH. Milla Mergaerts (blessurelast) kon zich evenmin 100% uitleven en verdedigen op de 100m, waar ook Britt Vernelen aan deelnam. Met 13”59 bleef ze wel een eind boven haar PR-chrono van 13”37, maar op haar 2° proef, het verspringen, kwam ze wel tot een nieuwe bestprestatie door bij haar 5° poging een 5m16 uit de benen te schudden, goed voor een mooie 5° plaats. Daarmee deed ze even goed als Staf (300mH), Mats (speer) en Aron, die naast zijn 4° stek met de polsstok ook nog 5° werd op het korte hordennummer. Britt was trouwens directe getuige van het nieuwe Belgische record van Alken-atlete Etoilia Gorrens, die een 6m06 liet optekenen.
Zoals eerder gemeld, voor het eremetaal moesten we deze maal uitsluitend gaan aankloppen bij onze scholieren, althans bij 6 van hen. De eerste medaille van de dag wist Hanne Smit voor ons binnen te halen, en dat op het polsstokspringen. Hanne was tevreden over de kwaliteit van haar sprongen, in zoverre zelfs dat ze na afloop aangaf dat de 3m terug binnen bereik ligt. Hier werd het nog een 2m90, goed voor zilver. Finn De Coster was ook present, en zij kwam uit op 2m40. Later op de dag trok ze een 2° maal de spikes aan, ditmaal voor de 400m vlak, en met haar 63”28 was ze best tevreden. Ook Mona Vandeninden zagen we er in de blokken kruipen, en zij kwam uit op alweer een fraaie 58”84-chrono. Met de regelmaat van een klok duikt ze onder die 59”-grens, hier goed voor de 5° tijd. Diezelfde 5° eindpositie was er ook weggelegd voor Sarah Prenen, die hier op een ontiegelijk vroeg uur al in de discuskooi werd verwacht, en haar frustratie hierover bundelde in een fraaie PR-worp van 32m51, en dat bij haar 2° poging. Wie we ook zagen werpen, en zelfs tweemaal, was Noa D’Hollander, zowel in de kogelring als met de speer. Met haar 10m37 en 30m53 was ze niet geheel tevreden, wat niet betekende dat het een baaldag werd voor haar.
Met zijn 6m60 was Luka Schoolmeesters immers iedereen te sterk af aan de verspringbak, en na zijn goud op de meerkamp, één week eerder, hing er alweer diezelfde top-kleur om zijn nek te bengelen. Dat het nadien misliep op de polsstok deed niets af van zijn alweer schitterende augustusmaand, en Noa volgt dat alles van zeer nabij. Toch was zijn ‘kampioenenhart’, zijn ‘strijdersingesteldheid’ geraakt na die 3 nullen, en dook hij het nabijgelegen bosje in om wat stoom af te laten. Clubgenote Joke Tytgat, die daar aan het warmlopen was, voelde moeiteloos aan dat een deugddoend schouderklopje hier wel even gepast was… Luka, knap vent met dat nieuwe goud om de hals !
En daar ‘gouden medaille’ en ‘Joke Tytgat’ nu éénmaal 2 begrippen zijn die al meermaals in één en dezelfde zin zijn getypt door onze redactie, kunnen we meteen overschakelen op de 800m, want daar was ze voor aan het warmlopen in het bos. In een eerder tactisch gelopen koers gaf ze vrij probleemloos iedereen het nakijken. De eerste 300m werd er gewandeld, maar 100m verder hadden 3 dames zich afgescheiden, met ondermeer de sterke Nena Gernaey, wiens PR-tijd quasi dezelfde is als die van Joke. Met een pittige rush in de laatste 150m, onder aanmoediging van trainer Dany, sneed ze de benen af van de medeatleten, en klokte ze af in een voor haar doen niets bijzondere 2’17”27. Proficiat, beste Joke ! Sanne Geets, 2’24”63 en 6°, mocht aan den lijve ondervinden wat het betekent om met zo’n ontketende talentrijke clubgenote de laatste 200m in te duiken.
Ook bij de jongens zagen we ons truitje aan de startlijn van die 800m, 4 stuks om precies te zijn. In de eerst reeks liet Liano Verstraete een zeer sterke indruk na, door verantwoordelijkheid op zich te nemen, en een sterke chrono na te streven. Mits wat meer hulp had hier zeker een nieuwe PR-tijd ingezeten, maar quasi 650m ‘luxehaas’ moeten spelen voor de rest van het pak maakt dat natuurlijk moeilijker. Dus begrijpelijk dat zijn 2’06”70 hem niet de nodige voldoening gaf die hij hier overduidelijk verdiende. In de 2° snellere reeks werd wel goed samengewerkt en een hoog tempo nagestreefd, waardoor Tobias De Vos in de staart van het peloton op een nieuwe PR-chrono van 2’04”53 uitkwam. De voorjaarsconditie lijkt hij dus terug vast te hebben, wat ook nodig was, zo vlak voor de nationale titelstrijd. In diezelfde koers zagen we Robbe Vandamme de eerste 300m mee mooi opschuiven, in 3° positie, maar nog voor de passage aan de bel moest hij ditmaal de rol al lossen. Ook zijn zo gekende blitz-finish bleef ditmaal wat achterwege, waardoor de 5° stek op hem lag te wachten, met een tijd van 1’59”27.
Met die 6° plaats zat hij puur getalsmatig op dezelfde hoogte als Lukas Dirkx bij het polsstokspringen, 3m20, en 1 positie lager dan Lander Bergen, die als 1° jaars knap 5° werd met een 47m91 aan de speerstand. Ook onze 2° speerwerper, Finn Bauwens, mag terugblikken op een meer dan geslaagd optreden, want hij verbeterde er zijn persoonlijk bestworp tot 44m60. We hadden het net al over Lukas bij de polsstok, maar ook zijn broer Desmo Dirkx was er present, maar dan aan de overzijde van de piste, aan de verspringbak. Hij was met zijn eigen 5m84, van zeer nabij getuige van de zoveelste gouden plak die trainingsvriend Luka wist binnen te halen. Ook Mathieu Maes, door groeikwaaltjes geremd aan de polsstokstand, genoot van Luka’s enthousiasme.
Over groeikwaaltjes gesproken, ook menig atleet binnen onze afstandgroep begint de anatomie van het kniegewricht stilaan goed te kennen. Niet dat we het hier aan het ronduit schitterende optreden van Bent Artoos hebben gemerkt, maar ook hij kan het hoogtelijntje aan de keukendeurstijl iedere maand ietsjes opschuiven, en die letterlijke ‘opgroei van moeder natuur’ gaat soms gepaard met pijntjes in de verschillende gewrichten, in het bijzonder de knieën. Met een ‘aangepast/alternatief’ trainingsschema in de benen verscheen Bent hier aan de startlijn van de 1500m, om uiteindelijk knap 8° te worden in een erg fraaie 4’16”16., zeker gezien het nog veel te warme weer (droge lucht, hoge ozon, …). Zijn PR bedraagt 4’14”62, maar dat werd gelopen in haast ideale omstandigheden (net voordien regenbui, prima haaswerk binnen een ‘alle catg-race’, …), dus deze schitterende prestatie met veel inzet en karakter, mogen we zondermeer even hoog inschatten. Vader/trainer Tom werd er begrijpelijk even ’stil’ van…
Toen Jana Nulens op de baan verscheen voor haar 3000m had iedereen de hoop al opgegeven wat betreft de vooraf aangekondigde ‘mogelijke’ weersomslag. Op wat ‘gedruppel’ na, iets voor het middaguur, bleef het erg warm, en niet direct ideaal voor een zulke afstand. Maar onze Jana, alsook het beresterke duo Léonie Henderieckx en Lio Ramaekers gingen zonder verpinken de strijd aan, en al snel waren de medailles gaan vliegen voor de rest van het peloton. Vooraf wist Jana maar al te goed dat die 2 dames absolute top zijn, maar ze zou haar huid duur verkopen, zoals ze steeds doet trouwens. Finaal lag het ‘voorspelde’ brons op haar te wachten, en dat na een strijd die welgeteld 10’18”38 duurde, een kleine 18” boven haar PR-tijd, maar meer dan oké gezien de omstandigheden. Alweer enorm genoten, beste Jana !
Met Jana (brons), Hanne (zilver), Joke (goud) en Luka (goud) zijn we netjes halverwege de medaillestand, maar al twee derde opgeschoven wat de medaillewinnaars betreft. Immers zowel Ella Hauquier als Fien Peeters mochten tweemaal hun opwachting maken daar aan het ereschavotje, dat net als in Kessel-Lo (BK alle catg) aan de achterzijde van de tribune was opgesteld. Menig toeschouwer, waaronder ondergetekende, begrijpt die ingreep niet, maar dat doet natuurlijk niets af van de prestaties op de piste.
Ella won op prachtige wijze en met indrukwekkende overmacht de finale op de 100m, en dat in een tijd van 12”21. Hiermee was ze na afloop zeer content, net als trainer Theresa overigens, zeker als je weet dat een deel van de zomer in rook was opgegaan wat trainingsopbouw betreft, en ze hier daarenboven een tegenwind van – 1,5m/sec diende te incasseren.
In de reeksen was er ook al wat tegenwind, en daar moest ondermeer onze Nina Janssens, 13”62, mee afrekenen. Op de 200m zagen we dan weer Ella Ben Salem aan het werk, toen vrijwel windstil, en zij klokte af na 28”38. In de laatste reeks zaten natuurlijk de grote tenoren voor de medailles, met naast onze 2 supertalenten Fien & Ella ook nog de sterke Vabco-atlete Janne Geys. Na 100m hingen die 3 dames nog zij aan zij, maar in de laatste pakweg 60m wist Fien een kloof te slaan, en zou naar haar 2° gouden plak van de dag te lopen. Ze klokte af in 24”87, voor het meisje uit de Kempen, en onze eigen Ella, die brons binnenhaalde, met een seizoensbesttijd van 25”23. Dus knap goud en brons voor Ella, en daar mag ze bijzonder trots op zijn, net als onze supporters.
Dikke proficiat, Ella !
Ja … en Fien dan, welke superlatieven moeten we blijven bovenhalen voor het schrijven van zulk verslag. Misschien om ze even te ‘prikkelen’ … wat was er mis met haar eerste wedstrijdgedeelte op die 100m horden, 3,5u eerder op de namiddag … ? Amélie Coenen, vlak naast haar, schoot als een pijl uit de boog richting de eerste horde, en het duurde tot de 8° horde eer Fien die terug bij de kraag te pakken had. Eén obstakel verder was de buit al overduidelijk binnen, mede dankzij haar sterkste wapen, dat natuurlijke behoud van die snelheid en souplesse, ook op het moment dat andere beresterke atletes beginnen te trekken en te sleuren (beweging bovenlichaam), wat energetisch zijn tol eist natuurlijk. Terwijl die concurrenten de spanning beginnen te voelen (letterlijk en figuurlijk, met o.m. een hand in de lucht bij Coenen vanuit het startblok) lijkt Fien dat probleemloos van zich af te kunnen schudden, wat haar tot een echte ‘kampioenschapsatlete’ maakt. Na zulke achtervolgingskoers op de hoge horden, nog een tweede maal af te rekenen met beresterke concurrenten … ja, mijn woordenschat komt tekort.
Schitterend Fien, en ook een duim omhoog voor haar trainer Inge !
We eindigen dit verslag met nog 2 jongens vanuit onze HERA-kern, zijnde Rune Happaerts en Thijs Van Haute. Rune zagen we tweemaal aan het werk, zowel op de 100m als 200m, en telkens viel zijn bijzonder sterke startfase op. Na enkele weken out te zijn geweest (sleutelbeenfractuur als we goed zijn ingelicht…) mocht Rune best tevreden zijn met zijn 12”00 en 24”13. Ook Thijs had alle reden tot blijdschap, want hier werkte hij pas zijn 2° 400m ooit af, en dat met een fraaie PR-tijd van 55”70. Laat hem nog wat wedstrijdritme opdoen en vooral meer ervaring qua ‘koersindeling/opbouw’’ van zulke 400m-race, dan gaat hij daar overduidelijk nog een serieuze hap afdoen. De toekomst zal ons gelijk geven …
Rudy